بخش هایی از بیانات مقام معظم رهبری
1391-03-20

استقلال یعنى این‌که ملت و دولت ایران دیگر مجبور نیستند تحمیل قدرت­هاى بیگانه را قبول کنند. بیگانگان هرچه خواستند، بر طبق میل آنها انجام شود؛ اگر آن­ها مصالح کشور را قربانى کردند، دولت دم نزند؛ اگر به منابع ملى کشور تعرّض و تجاوز کردند، کسى حرف نزند؛ اگر ملت هم مخالفت کرد، دولت توى سرش بزند! این وضعى بود که در دوران پهلوى، خود ما با پوست و گوشت و جسم و جانِ خود آن را لمس کردیم. انقلاب آمد ملت و کشور و دولت را مستقل کرد. امروز هیچ قدرتى در دنیا نمى‌تواند  در مسائل کشور ما اعمال نفوذ و ما را مجبور به کارى کند. مسئولان کشور نگاه مى‌کنند و هر کارى را که مصلحت تشخیص دادند، انجام مى‌دهند. ملت، تماشاگر و قضاوت‌کننده کارهاى مسئولان است؛ اگر آن­ها را پسندید، پشت سر مسئولان مى‌ایستد؛ اگر نپسندید، آن­ها را عوض مى‌کند؛ اختیار دست ملت است.

آزادى یعنى ملت ما در چارچوب قانونِ خود(و نه قانون تحمیلى دیگران) مسئولان کشور را انتخاب مى‌کند. اگر از عملکرد آن­ها راضى بود، این انتخاب را ادامه مى‌دهد؛ اگر راضى نبود، آن­ها را کنار مى‌گذارد و دیگران را انتخاب مى‌کند. این مهم­ترین شاخه آزادى در کشور ماست. امروز در کشور ما آزادى فکر و آزادى بیان به‌طور کامل وجود دارد؛ حالا رادیوهاى بیگانه برخلاف این بگویند؛ خودِ ملت مى‌بیند. کسانى هستند که نه نظام را قبول دارند، نه دولت را قبول دارند، نه رهبرى را قبول دارند؛ اما صحبت مى‌کنند و نظرات خود را مى‌گویند؛ کسى هم به کار آنها کارى ندارد. امروز هیچ‌کس به‌خاطر این‌که طبق عقیده خود حرف زده است، مورد مؤاخذه دستگاه نیست. البته آن­ها باز هم ناراضى‌اند و نارضایتى‌شان به‌خاطر این است که مردم به حرف آن­ها گوش نمى‌دهند. این تقصیر کسى نیست؛ مردم آن­ها را دوست ندارند و از آنها خاطره خوشى در ذهنشان نیست. مردم اشباه و نظایر آن­ها را در گذشته نزدیکِ از اوّل انقلاب تا الان دیده‌اند؛ لذا به آن­ها اطمینان ندارند؛ این تقصیر کسى نیست. بنابراین آزادى وجود دارد.

سوم، خودباورى. این ملت بر اثر انقلاب اسلامى و نظام اسلامى به خودباورى دست یافت(یعنى باور کرد که مى‌تواند) این را امام به ما درس داد و فضاى عمومى نظام اسلامى این را براى ما به ارمغان آورد. امروز جوان ما، دانشجوى ما، استاد ما، پژوهشگر ما، صنعتگر و سازنده ما باور دارد که مى‌تواند. این خودباورى در علم به ما کمک کرد. ما امروز در میدان علم پیشرفت­هاى زیادى کرده‌ایم؛ اما هنوز عقبیم. هیچ‌کس خیال نکند که چون در میدان علم پیشرفت کرده‌ایم، به مقصد رسیده‌ایم و دیگر بس است؛ نه، ما را خیلى عقب نگه داشته‌اند؛ ولى ما پیشرفت کرده‌ایم و در این بیست‌وپنج سال خیلى جلو آمده‌ایم. طبق آمار، در دوران انقلاب، نسبت پیشرفت علمى ما از همه دنیا بالاتر و بیشتر بوده است! چند روز قبل که جوانان نخبه پیش من آمده بودند، این نکته را به آن­ها هم گفتم. خودباورى در علم، سیاست و در دفاع از کشور به ما کمک کرد. در دوران جنگ هشت ساله اگر خودباورى نداشتیم، پدرِ این ملت درآمده بود و این کشور پامال شده بود. همین بود که جوان بیست‌وپنج ساله به خودش باور و اعتقاد و اتّکاء داشت. یک لشکر را به یک جوان بیست‌وپنج ساله مى‌سپردند؛ مى‌رفت مى‌ساخت، مى‌پرداخت، آماده مى‌کرد، حرکت مى‌کرد، اقدام مى‌کرد و کارهاى بزرگ انجام مى‌داد. امروز این خودباورى وجود دارد. دانشگاه­هاى ما امروز کار علمى مى‌کنند؛ جوانان ما پیشرفت­هاى علمى مى‌کنند؛ در بخشهایى پیشرفت­هاى علمى ما دنیا را نگران کرده است؛ این به برکت انقلاب است. نمى‌خواهند ملت و کشور ایران از لحاظ علمى پیشرفت کند؛ این را صریحا گفته‌اند. یک کشور تا پیشرفت علمى و پیشرفت اقتصادى نداشته باشد، همیشه قدرتمندان به او زور مى‌گویند. کشور ژاپن که تحت سلطه و تحت اشغال بود، خود را جمع‌وجور کرد و از لحاظ علمى پیشرفت نمود. غربی­ها که هیچ مایل نیستند به منطقه شرق نگاهى بیفکنند و به غیر نژاد اروپایى توجّهى بکنند، به‌خاطر پیشرفت علمى مجبورند آن را جدّى بگیرند. در بعضى از مراکز سیاسى یا سیاسى - علمىِ امریکا گفته‌اند ما نمى‌خواهیم یک ژاپن اسلامى به‌وجود آید! ژاپن اسلامى یعنى شما. گفته‌اند نمى‌خواهیم بگذاریم ملت ایران از خود پیشرفت علمى نشان دهد. این­ها حرکت ملت ایران را مى‌بینند؛ این خودباورى را مى‌بینند؛ این هم از برکات انقلاب و نظام اسلامى بود.

چهارم، پیشرفت است. على‌رغم آنچه دشمنان ما مى‌خواستند و امروز تبلیغ مى‌کنند، ما پیشرفت کرده‌ایم. معناى این پیشرفتها این نیست که ما به هدف­هاى خود رسیده‌ایم. من بارها گفته‌ام، الان هم مى‌گویم: بنده به عنوان یک طلبه انقلابىِ معتقد به اسلام و انقلاب، اعتقادم این است که در بسیارى از اهدافِ خود هنوز در نیمه راه هستیم. ما عدالت اجتماعى و بنیان‌کنىِ فقر و آبادسازى همه‌جانبه کشور را مى‌خواستیم؛ اما هنوز به آن مقاصد نرسیده‌ایم و در وسط راه هستیم؛ در عین حال حرکت کرده‌ایم و جلو آمده‌ایم و بخش مهمّى از راه را پیش رفته‌ایم. این کارها را انقلاب و نظام اسلامى کرد.

این چهار رکن اساسى انقلاب به برکت اسلام و زیر پرچم اسلام بوده است. اگر اسلام نبود، استقلال و آزادى و خودباورى و پیشرفت به دست نمى‌آمد؛ اینها را اسلام به ما داد؛ اینها موهبت اسلام است.

1 2 3 4 5