مصاحبه آقای دکتر دهقانی فیروزآبادی (دبیر اجرایی جشنواره) با رادیو گفتگو
1391-04-21

مصاحبه آقای دکتر روح‌اله دهقانی فیروزآبادی معاون محترم فرهنگی اجتماعی دانشگاه صنعتی شریف در برنامه رادیویی رهیافت برنامه‌ای برای بررسی مطالبات ارشمند مقام معظم رهبری از دانشگاه‌ها و جامعه دانشگاهی


با برنامه زنده رهیافت همراهید. برنامه‌ای برای بررسی مطالبات ارشمند مقام معظم رهبری از دانشگاه‌ها و جامعه دانشگاهی. در این قسمت از برنامه به طور مشخص موضوع کرسی‌های آزاداندیشی و نظریه‌پردازی را دنبال می‌کنیم. در این برنامهجناب آقای دکتر روح‌اله دهقانی فیروزآبادی معاون محترم فرهنگی اجتماعی دانشگاه صنعتی شریفهمراه ما هستند.  آقای دکتر خدمت شما سلام عرض می­کنم، به برنامه خوش آمدید.

 

بنده هم خدمت شما و شنونده‌های این برنامه سلام عرض می‌کنم و در خدمت شما هستم.

 

سپاسگزاریم از اینکه دعوت ما را پذیرفتید.چند هفته‌ای است در خصوص کرسی‌های آزاداندیشی و نظریه‌پردازی که بخشی از مطالبات مقام معظم رهبری از دانشگاه‌ها است گفتگو می‌کنیم با دوستان شنونده و کارشناسانی که در این برنامه حضور دارند. از مسؤولین محترم مثل حضرتعالی هم که سمت اجرایی در این خصوص داشتند دعوت داشتیم. تقریباً ما مسأله‌ی اصل کرسی‌های آزاداندیشی و نقطه نظرات مقام معظم رهبری را در این خصوص بررسی کردیم. آنچه که فعلاً پیش روی ماست افق آینده است و اینکه چهکار می‌توانیم بکنیم و چهکار باید بکنیم و یا یک ارزیابی از آنچه که اتفاق افتاده. من می‌خواستم پرسش را با خود شما آغاز کنم؛ یک بخشی از کارهایی که انجام شده را برای ما بگویید و بعد هم حتماً نظرات و دیدگاه‌هایتان را درباره‌ی شیوه‌ی ادامه دادن این راه خواهم پرسید و اینکه چه موانعی در آینده احتمالاً خواهیم داشت و اینکه چه راه‌کارهایی را کل جامعه‌ی دانشگاهی باید اتخاذ کند برای اینکه به آن نقطه‌ی مطلوب برسد.

 

بسم‌ا... الرحمن‌الرحیم. اول تشکر از این که به هر حال چنین برنامه‌ای شکل گرفته و خب این برنامه می‌تواند هم نظرات متفاوت را مطرح کند هم این­که از آنچه که در این مباحث مطرح می‌شود خود کرسی‌های آزاداندیشی بیشتر فهم شود، قابلیت‌هایشان و آن چیزهایی که مقام معظم رهبری انتظار داشتند که این مطلب را مطرح کردند و خیلی هم ویژه از این مطلب پیگیری می‌کنند بهتر مشخص شود. حقیقت این است که اعتقاد ما نسبت به کرسی‌های آزاداندیشی این است که کرسی آزاداندیشی چیزی متفاوت از تریبون آزاد است. حقیقتش این است که در خیلی از دانشگاه‌های ما الآن حتی در بین خیلی از مسؤولین ما در این حوزههنوز این واژه‌ی کرسی‌های آزاداندیشی بعضاًبا تریبون آزاد، صحبت و نقد اشتباه گرفته می‌شود. در فضای دانشجویی هم چنین اتفاقاتی می‌افتد بعضاً دانشجویان احساسشان این است که خب یک تریبونی هست، بیایند بنشینند صحبت کنند، حرف بزنند، نقد کنند و ... این می‌شود کرسی آزاداندیشی در حالی که تعریفی که ما در جامعه‌ی دانشگاهی شریف از این کرسی داریم این نیست. کرسی آزاداندیشی را ما بستری می‌دانیم برای متفاوت فکر کردن. اجازه بدهید بایک مثال بهتر منظورم را خدمتتان بگویم تا بعد بگویم ما چه کار کرده‌ایم و چه برنامه‌هایی در این خصوص داریم. فرض کنید که من در دانشگاه شریف یک پروژه مطرح کنم بگویم می‌خواهیم این حمام شیخ بهایی که در اصفهان ساخته شده بود را دوباره بسازیم، یک پروژه هست. خب یک عده از محققین، دانشمندان و دانشجویان دکتری جمع می‌شوند که بتوانند چنین پروژه‌ای را انجام دهند، خب یک مسیر مشخصی دارد. آن چیزی که به ما رسیده در حوزه‌ی صنعتی، یک سری دانسته‌هایی است که اصولاً و عموماً محصول دانش‌ غربی است. روش‌هایی وجود دارد که مدون شده و ابزار شده. اگر این روش را به عهده بگیریم می‌گوییم خب شروع می‌کنیم مسیر این هست این مسیر را می‌رویم جلو تا به آن برسیم، این یک راهحل است. راه حل دیگر این است که من قبل از اینکه بخواهم چنین کاری را شروع کنم، بنشینم فکر کنم که آیا راه حل دیگری برای رسیدن به آن نقطه وجود ندارد؛ به عبارت دیگر آزاداندیشی یعنی اینکه ذهن را از مقید فکر کردن رها کنیم، اجازه بدهیم ذهن راه‌های دیگری را هم برود. خود مقام معظم رهبری تأکید ویژه دارند که اگر ما قرار باشد در حوزه‌ی علم، به علم ترجمه‌ای اکتفا کنیم و دنباله‌رو آن علومی باشیم که به هر حال در اختیار ما قرار گرفته، همیشه عقب خواهیم بود.ببینید ما چیزی که مطرح می‌کنیم این است، می‌گوییم دانشی که شیخبهایی به عنوان مثال در 400 سال پیش، 500 سال پیش آن حمام‌ها را به هر حال توسعه داد، گسترش داد، طراحی کرد قطعاً متفاوت با آن دانش بشری امروز هست. چیزی که هست این است که قطعاً علمی که شیخ بهایی به عنوان یک مهندس مکانیک ارزشمند کشور ما استفاده کرده قطعا با علم مکانیکی که امروز دستاورد غربی‌هاست و ما استفاده می‌کنیم متفاوت است. لذا اگر به این ذهن اجازه بدهیم که راه‌های دیگری هم ممکن است باشد، فکر کنیم، فضا را ایجاد کنیم، یکی آمد گفت خب من یک روش دیگری را می‌خواهم برای این کار پیشنهاد کنم اجازه بدهیم حرف بزند بدون اینکه طرف را ببریم توی یک سه‌کنجی یا بخواهیم بگوییم نه همانی که هست، مگر ممکن است راه دیگری وجود داشته باشد، خروجی این چه می‌شود؟ می‌شود آن راه‌های میان‌بری که آقا بارها به آن‌ها تأکید می‌کنند. خود مقام معظم رهبری، من در مطالعاتی که اخیراً در مجموعه سخنرانی‌هایشان داشتم راجع به این مفهوم راه‌های میان‌بر علمی بسیار تأکید دارند؛ این راه‌های میان‌بر به نظر ما دقیقاً خروجی‌های کرسی‌های آزاداندیشی هست، یعنی آن چیزی که اجازه دادیم ذهن آزاد فکر کند، برود بیاید تا از آن یک نظریه دربیاید، به عبارتی ما نظریه‌سازی را محصول کرسی‌های آزاداندیشی می‌دانیم.مرحله بعد می‌شود نظریه‌پردازی؛ یک عده محقق می‌نشینند و آن نظریه را پردازش می‌کنند، به آن نظریه می‌پردازند، آسیب‌شناسی می‌شود، عیوبش درمی‌آید، بحث می‌شود و کم‌کم به یک راهکار تبدیل می‌شود، راهکاری که علمی را تولید خواهد کرد که علم جدید خواهد بود، و این اتفاق نمی‌افتد جز با تقویت کردن آن بحث کرسی‌های آزاداندیشی.

 

اتفاقاً من هم یکی از پرسش‌هایم همین بود که در یک مجموعه‌ی دانشگاه صنعتی،آزاداندیشی چه معنای مشخصی می‌تواند داشته باشد؟ ما آزاداندیشی را در حوزه‌ی علوم انسانی کاملاً می‌توانیم درک کنیم، به هر حال علوم انسانی خیلی‌ها می‌گویند اصلاً علم ایدئولوژی است.یک موقع هست که شما در دانشگاه شریف کرسی می‌گذارید در مورد بحث‌های سیاسی، اندیشه‌ی سیاسی، مفاهیم اسلامی، دینی، بله خب آنجا آزاداندیشی معنی دارد ولی وقتی که در مورد فیزیک کوانتم بخواهیم صحبت کنیم خب آنجا معنای آزاداندیشی چیست؟

 

شما در دانشگاه شریف که برای اولین بار هم چند سال پیش رشته­ی فلسفه‌ی علم راآوردید و رشته‌ی بسیار خوبی هم هست و خروجی‌های خوبی هم داشته،یکی از موضوعات داغ در فلسفه‌ی علم، همین تولید علم، راه‌های میان‌بر، راهبردها یا استراتژی‌های علم، شیوه‌های تولید علم و اجتماعی کردن علم است. آیا از بچه‌های فلسفه علمتان هیچ در این زمینه کمک گرفته‌اید؟

 

ما در معاونت اجتماعی که هستیم کسانی که به ما کمک می‌دهند همه‌ی دانشجویان هستند یعنی از همه‌ی دانشجویان در این فضا استفاده می‌کنیم، کمک می‌دهند، فکر می‌دهند و همه‌ی اساتید. دقیقاً معنا این هست که ما در رشته‌های فنی فکر کنیم که چگونه می‌توانیم حرف‌های علمی جدید بزنیم و لذا اینکه دیگران به ما بگویند محال است غیر از این راه دیگری وجود داشته باشد، برای رسیدن به فلان محصول، این چیزی است که باید شکسته شود.

 

ما کرسی آزاداندیشی به این می‌گوییم، می‌گوییم دو نفر می‌توانند با هم کرسی آزاداندیشی داشته باشند، 5 نفر، یک جمع 5 نفره 6 نفره که به صورت خودجوش نه به صورت فرمایشی تشکیل می‌شود، بعد شروع می‌کنند به فکر کردن، نظریه دادن، نظریه‌پردازی کردن و از آن محصول درمی‌آید؛کاری که ما در دانشگاه کردیم. خب داریم سعی می‌کنیم این فضا را گسترش دهیم، دانشجویان را تشویق کنیم، از نظرات اساتید استفاده کنیم و خب یکسری کارهای اجرایی دیگر؛ از جمله یکی بحث همین جشنواره‌ای که شروع کرده‌ایم تحت عنوان جشنواره‌ی 23 سال با این موضوع که 23 سال ره‌بر، دانشگاه، خودباوری سعی دارد به انقلاب اسلامی، دستاوردهای انقلاب اسلامی در حوزه‌ی علم و تکنولوژی و فناوری در دوران پس از رحلت حضرت امام بپردازد. خب ما تا دوره‌ی حضرت امام مشغول جنگ بودیم، بحث‌های سازندگی و خب گرفتاری‌های دیگری که کشور داشت و بعد از آن دوره در دوره‌ی زعامت حضرت آیت‌ا... خامنه‌ای نکاتی که بیشتر مطرح بود بحث رشد علمی، جهش‌های علمی، پیشرفت‌های علمی و اسلامی شدن دانشگاه‌ها بود. در این راستا حالا سعی می­کنیم یک بستری را فراهم کنیم که در چارت حوزه‌ی علم و فناوری، دانشگاه اسلامی، جنبش نرم‌افزاری و جنبش دانشجویی و خودباوری شروع به کارکردن کنیم. در این بحث‌ها یک جشنواره‌ای ترتیب داده شد که انشاا... در آذرماه امسال خود جشنواره اجرا خواهد شد.

 

کمیته علمی خیلی مفصلی می‌خواهد.

 

بله چون موضوع بسیار مورد علاقه‌ای هست بزرگان زیادی از اساتید خود دانشگاه چیزی نزدیک به 70 – 80 نفر تا 100 نفر فکر می‌کنم هستند که دغدغه‌مند هستند یعنی استادان زیادی داریم که مشغولند؛ هم‌چنین برنامه‌ای طراحی شده که انشا‌ا... امیدواریم با حمایت همه‌‌ی دانشگاه بتوانیم یک نهضتی را راه‌اندازی کنیم که این خواسته‌ها را مطالبه کند. تقریباً از تمام دانشگاه‌های کشور دعوت کرده‌ایم که تشریف بیاورند، اثربخشی کنند، صحبت داشته باشند که این گفتمان که حالا به دانشگاه سپرده شده یک گفتمان رسمی شود. الآن این نهضت راه افتاده ولی خب فکر می‌کنم جا دارد که در بخش دانشجویی مطالبه‌گری شود.

 

یک مطلبی را خدمتتان بگویم. قبل از اینکه این برنامه آغاز شود یک کارگروهی تشکیل شد که بیش از 2000 ساعت صحبت‌های آقا را در حوزه‌های مختلف مطالعه کرد یعنی یک مجموعه‌ای بود که خود نهاد مقام معظم رهبری آماده کرده بود. در سایت خود ایشان دقیق 2000 نفر ساعت کار انجام شد تا عناوین درآمد. من یکی از افتخاراتی که برای این جشنواره می‌دانم اتفاقاً این است که تک‌تک زیرمحورهایی که اینجا آورده شده مستقیماً از سخنان آقا برداشته شده یعنی سایت جشنواره که حالا آدرسش را گفتم 23.sharif.ir لینک داده شده به آن سخنرانی‌ای که حضرت آقا این موضوع را خواسته‌اند.

 

بحث مفهوم راه‌های میان‌بر در خط‌شکنی علمی باز دوباره از سخنرانی‌های خود ایشان برداشته شده، بحث جریان‌سازی جهاد علمی در راستای تولید علم نافع، علم نافع و جریان‌سازی جهاد علمی بسیار مورد توجه ایشان هست. ببینید ما جهاد سازندگی داشتیم و جهاد سازندگی خروجی‌های بسیار پربرکتی داشت، جهاد خودکفایی داشتیم که جهاد خودکفایی در خیلی از زمینه‌ها کشور را خودکفا کرد. الآن این روحیه جهاد که حضرت آقا تحت عنوان جهاد علمی از دانشگاه‌ها می‌خواهند به نظر من یک کلید واژه خاص است. ببینید تفاوت واژه‌ی جهاد با حرکت یک مفاهیمی هست که در کلمه‌ی جهاد است، در جهاد از خودگذشتگی لازم است در جهاد تلاش بیش از حد لازم است، در جهاد توکل و توجه به خداوند و معنویت نهفته است. این واژه‌ی جهاد علمی اگر شناخته شود و واکاوی بشود و به سمتش حرکت شود خروجی‌اش همان جایگاه مرجعیت علمی ایران در 50 سال آینده را که خود حضرت آقا گفتند شدنی هست برای ما روشن خواهد کرد.همه‌ی این حرف‌ها که با همدیگر جمع شود ته آن قرار است چه اتفاقی بیفتد؟ کرسی‌آزاداندیشی قرار است چه کار بکند؟ یک حرکت بدهد. این جنبش نرم‌افزاری است یعنی جنبش نرم‌افزاری محصول یک سری فرآیند است که از جمله مهم‌ترین آن‌ها کرسی آزاداندیشی است. یک نکته کوتاه دیگر خدمتتان بگویم، آن این است که بچه‌های دانشگاه شریف مهندسی به مسأله نگاه می‌کنند همانطوری که فرمودید برای خود ما هم خیلی جالب هست که علاقه‌مندی این بچه‌ها به علوم انسانی، به علوم حوزوی و علوم سیاسی اجتماعی خیلی خاص است یعنی علاقه‌ی خیلی عجیبی از خودشان نشان می‌دهند. خب دلایل خاصی هم دارد که حالا جایش در این بحث نیست.

 

بسیار خوب آقای دکتر این همایش بین‌المللی است یا ملی؟

 

ملی است.

 

به هر حال مقالات این همایش قطعاً در جایی چاپ می‌شود و نمی‌دانم می‌توانم از شما قول بگیرم یا نه که در مجله‌ای با ISI Rank یا ISC حداقل علمی پژوهشی چاپش کنید، حالا این باعث می‌شود که همکاران ما و دانشجویان عزیز بیشتر رغبت کنند در این همایش شرکت کنند چون معمولاً سرنوشت بدی پیدا می‌کند آدم می‌نشیند می‌نویسد، کار می‌کند، ارایه می‌کند، بعد تبدیل می‌شود به یک حلقهCD که اصلاً معلوم نیست کجا درمی‌آید.

 

یک نکته‌ای که هست این است که دانشگاه شریف یکی از ویژگی‌هایش آن ظرافت‌ها و دقت‌هایش است یعنی در خود چاپ، کیفیت، در انتخاب مقالات ارزشمند،بسیار تأکید می‌شود؛ کمیته علمی را شما اگر نگاه کنید همه از بزرگان صاحب‌نظر این حوزه‌اند.

 

من یک لحظه نگاه کردم سنگینی اسامی سرگیجه‌آور بود، دیدم با چه بزرگانی طرفیم، یک خرده آدم می‌ترسد برای این همایش مقاله بدهد.

 

البته خب موضوع چون موضوع واقعاً مورد نظری هست یعنی واقعاً موضوع روز هست علاقه‌مند هستیم که انشاا... پربار شود و نگرش هم در واقع این بوده که تا جایی که می‌شود این مجموعه همایش‌ها، این جشنواره، یک جشنواره کلیشه‌ای نباشد یعنی خروجی‌اش یک سری مقاله بشود که یک جایی چاپ شود تا جایی که ممکن است مقالاتی از آن دربیاید که خروجی‌اش راه‌کار باشد، راه‌برد باشد و بشود عملاً استفاده کرد به خاطر همین از جاهای مختلفخیلی بازدیده شده ، بزرگان مختلف در حوزه‌های خاص آمده­اند.

 

آقای دکتر غیر از این جشنواره چه کارهای دیگری شده که فضای آزاداندیشی در دانشگاه شریف جا بیفتد؟ در این مجموعه برای آزاداندیشی باید چه کار کرد؟

 

عرض کنم مقام معظم رهبری در یکی از سخنرانی‌های اخیرشان با دانشجویان بود، یک جمله‌ای دارند که مضمونش این است که می‌گویند همین کرسی‌های آزاداندیشی که ما مطرح کردیم و البته گله می‌کنند که آنطوری که ما می‌خواستیم پیش نرفت؛ به دانشجویان می‌گویند فکر می‌کنید چه کسی متولی راه‌اندازی این کرسی‌ها هست؟ ایشان می‌گویند فکر می‌کنید بنده و مسؤولین؟ بله البته بنده و مسؤولین کمک خواهیم کرد منتها کسی که باید این را راه‌ بیندازد خود شما هستید. به خاطر همین موضوع اتفاقاً ما یکی از بندهای، زیرمحورهای این همایش جنبش دانشجویی و خودباوری را گذاشته‌ایم نقش جنبش‌های دانشجویی در راه‌اندازی و پیشبرد کرسی‌های آزاداندیشی به عنوان متولیان اصلی این حوزه.می‌خواهم استفاده‌ای بکنم. ببینید آقای دکتر، تا زمانی که کرسی آزاداندیشی فرمایشی هست یعنی اینکه من فضایی را درست می‌کنم دوتا سخنران را می‌آورم می‌گویم شما حرف بزنید نه دغدغه‌ای وجود دارد که طرف بیاید بنشیند پای این، نمی‌گویم بی‌اثر هست اما کم‌اثر هست. نه آن دغدغه‌ای وجود دارد که طرف بیاید بنشیند گوش بدهد، حرف بزند؛ یک فضایی هست دانشجویان می‌آیند بعضاً می‌نشینند بعضاً ممکن است یک دلخوری‌هایی داشته باشند یا حرفی هم بزنند.

 

چیزی که هست در همین آفت هست. ببینید کرسی‌ای که من راه بیندازم جواب نمی‌دهد ولی اگر 4 تا 5 تا دانشجو آمدند به من گفتند ما می‌خواهیم یک فضایی داشته باشیم بنشینیم با همدیگر حرف بزنیم صحبت کنیم من از این فضا حمایت کردم گفتم باشد این کار را انجام دهید ما در دانشگاه شریف یک فضایی را داریم که الآن داریم برنامه‌ریزی می‌کنیم تحت عنوان خانه‌ی فرهنگ و اندیشه‌ی شریف، یک فضای داخل دانشگاهی هست یک امکاناتی فراهم می‌کنیم حالا مثلاً یک کافه‌ای فراهم می‌شود، یکسری مبلمان فراهم می‌شود، یکسری صندلی فراهم می‌شود که بچه‌ها بیایند، این کار را کرده‌ایم و چند دفعه تجربه خیلی موفقی بوده؛دور هم می‌نشینند حرف می‌زنند و از این حرف‌هایشان مطلب درمی‌آید.ما یک گروه دانشجویی داریم اسمش امن است، آنان که می‌دانند نمی‌دانند، مخفف این است. این‌ها یک عده از بچه‌هایی هستند که بعد از انتخابات 88 بعضاً هنوز بر همان عقاید مثلاً فرض کنید حالا ما تحت نام فتنه می‌شناسیم هستند بعضاً هم نه کاملاً در مسیر جمهوری اسلامی هستند؛ می‌آیند می‌نشینند کنار همدیگر بحث می‌کنند و برای همدیگر روشن می‌کنند و بعضاً در این آزاداندیشی‌ها خیلی مطالب باز می‌شود؛ یک کم که پیش‌ رفتند یک نفر را دعوت می‌کنند که از خودشان بیشتر می‌داند. پس اعتقاد ما این است که کرسی آزاداندیشی مؤثر، کرسی‌ای هست که بنا به فرموده مقام معظم رهبری از خود دانشجویان شکل بگیرد. ما باید چه کارکنیم به عنوان مسؤولین؟ باید این فضا را ایجاد کنیم، این فضا را ایجاد کردن، یک قسمتش این است که باید امنیت‌بخشی کنیم.

 

ببینید اینکه آدم بیاید مصنوعاً حرفی را بزند نه من این را درست نمی‌دانم دانشجویان ما خیلی باهوش‌تراز این حرف‌ها هستند. به نظرم آنچه که جواب می‌دهد صداقت است؛ ببینید دانشجویان ما مخصوصاً نسل‌های جدید خیلی آدم‌های باهوشی هستند، وقتی ببیند به حرفش گوش می‌دهی، توجه می‌کنی، احترام قائلی، خود به خود داخل فضا می‌آید پس یکی بحثی که گفتم امنیت‌سازی، امکان‌دهی و فرهنگ‌سازی می­باشد

 

آقای دکتر یک مقدار در مورد برنامه‌های این جشنواره بیشتر صحبت کنید.

 

عرض کنم که حالا این بحث قبلی یک فضاسازی از پایین به بالا بود یک فضاسازی هم از بالا به پایین ما متصور هستیم یعنی ما خودمان هم بیاییم آدم‌هایی با نظرات متعدد بیاوریم صحبت کنند که بچه‌ها احساس کنند فضا باز است شاید در آن فضا بچه‌های ما حرف نزنند دانشجویان خیلی صحبت نکنند اما احساس کنند که فضا باز است. لذا این جشنواره که طراحی شد در 4 محور بزرگ تحت عنوان دانشگاه اسلامی که به قول مقام معظم رهبری اسلامی شدن دانشگاه‌ها به نظر من از نان شب برای دانشگاه‌ها واجب‌تر است– جمله‌ی ایشان هست- این دانشگاه اسلامی چیست؟ خودش یک کرسی آزاداندیشی است. در دانشگاه اسلامی معیار ارزش‌گذاری علم و عالم چیست؟ در دانشگاه اسلامی شاخصه‌ی زندگی یک دانشجوی مسلمان چیست؟ آیا دانشجوی مسلمان دانشجویی هست که به هیچ چیز توجه ندارد؟ فقط به درس‌خواندن و علم و فلان یا نه بحث‌های دیگری هم مطرح هست؟ شاخص‌ها و معیارهای دانشگاه اسلامی چیست؟ جایگاه تزکیه در دانشگاه اسلامی چیست؟ دانشگاه اسلامی چه‌ جوری مدیریت می‌شود؟ یک بحث خیلی کلیدی است. دانشگاه اسلامی نقش‌اش در اقتدار ملی چه جوری هست؟ این بحث وحدت حوزه و دانشگاه چرا باید اتفاق بیفتد؟ این سؤال هست. ما در این مدت 30 سال از این چه دیده‌ایم؟ اصلاً بهش رسیده‌ایم؟ یا فقط همین که یک عده حوزوی بیایند داخل دانشگاه، دانشگاهیان بروند داخل حوزه کفایت می‌کند، این برای ما یک بحث کلیدی بوده. چه طوری می‌شود روحیه جهادی را در دانشگاه‌های اسلامی رشد داد؟ رابطه‌ی استاد و شاگرد دانشگاه امروزی و دانشگاه اسلامی چه تفاوت‌هایی با هم دارد؟ همان طوری که خدمتتان گفتم این محورها، محورهایی است که پاسخ به این سؤالات میتواند به راه‌کارهای اجرایی برسد. در بحث بعدی سیاست‌گذاری علم و فناوری که باز خودش یکی از آن خانه‌های پازل اقتدار جمهوری اسلامی در 50 سال آینده و مرجعیت علمی دنیا هست یکسری بحث‌هایی مطرح شده که این چشم‌انداز 1404 عوامل انحراف از آن چه چیزهایی می‌تواند باشد؟ دانشگاه چه نقشی در عزت ملی دارد؟ عزت ملی در الگوی ایرانی و اسلامی پیشرفت چه جایگاهی دارد؟ یک نقشه‌ی جامع علمی کشور نقد و بررسی شود. حکمت و بصیرت خود حضرت آقا روی این تأکید دارند حکمت یک واژه‌ی خاص هست شما خودتان استادید در این زمینه، حکمت و بصیرت در مدیریت پیشرفت علمی جایگاهش کجاست؟ چقدر اصلاً وجود دارد؟ در کشور ما اولویت‌های علم و فناوری برای حفظ هویت و اقتدار ملی چه چیزهایی است؟ راهبردهایی که ما می‌توانیم با استفاده از آن‌ها به مرجعیت علمی در نیم قرن آینده برسیم چه هست؟ و موانع تجاری‌سازی فناوری در رابطه‌ی صنعت و دانشگاه و این‌ها. در حوزه‌ی بعدی که جنبش نرم‌افزاری هست صحبت کردیم که عمدتاً اتفاقاً به همین بحث کرسی‌های آزاداندیشی بیشتر پردازش می‌کرد و در بحث جنبش دانشجویی و خودباوری که آخرین همایش این مجموعه جشنواره‌ها هست بحث‌های پویایی، بالندگی، رشد عقلانیت جنبش‌های دانشجویی، باز جنبش دانشجویی تحت عنوان متولی اصلی رشد و توسعه‌ی کرسی‌های آزاد اندیشی، جایگاه جنبش دانشجویی در تقویت خودباوری و عزت ملی مورد بررسی و راه‌کارشناسی قرار خواهد گرفت. یک نکته‌ی کوتاه دیگر هم خدمتتان بگویم. ما برای اینکه فضا را یک فضای خشک صحبت نداشته باشیم سعی کرده‌ایم که از گروه‌های مختلف هنری جامعه هم دعوت کنیم هم اینجا از طریق این برنامه من دعوت می‌کنم که بیایند آثار خودشان را در این حوزه برای پرکردن فضای جشنواره و استفاده از ادبیات و اثربخشی هنر به کار گیرند، استفاده کنند، دانشگاه صنعتی شریف با آغوش باز پذیرای تمام هنرمندان، تمام بزرگان و صاحب‌نظران در این زمینه خواهد بود که انشاا... این فضا که ما معتقدیم متعلق به دانشگاه شریف نیست؛ دانشگاه شریف خواسته که با توجه به اینکه در کشور مرجعیت علمی داشته این مرجعیت را هم به عهده بگیرد که انشاا... دانشگاهیان کشور همراهی خواهند کرد.

:

 

1 2 3 4 5